باید گذشت …

پیری رسید و موسم طبع جوان گذشت          ضعف تن از تحمل رطل گران گذشت

باریک بینی ات چو زپهلوی عینک است         باید زفکر دلبر لاغر میان گذشت

وضع زمانه قابل دیدن دوبار نیست             رو پس نکرد هرکه از این خاکدان گذشت

در راه عشق گریه متاع اثر نداشت              صدباراز  کنار من  این کاروان گذشت

از دستبرد حسن تو برلشگر بهار               یک نیزه خون گل ز سر ارغوان گذشت

حب الوطن نگر که زگل چشم بسته ایم           نتوان ولی زمشت خس آشیان گذشت

طبعی به هم رسان که بسازی به عالمی          با همتی که از سر عالم توان گذشت

مضمون سرنوشت دو عالم جز این نبود          آن سر که خاک راه شد ازآسمان گذشت

در کیش ما تجرد عنقا تمام نیست                 در قید نام ماند اگر از نشان گذشت

بی دیده راه گر نتوان رفت پس چرا           چشم از جهان چو بستی  از او می توان گذشت

بد نامی حیات دو  روزی نبود بیش               آنهم کلیم با تو بگویم چسان گذشت

یک روز صرف بستن دل شد به این و آن         روز دگر به کندن دل زین و آن گذشت

کلیم کاشانی


QR Code

بازتاب

بازتاب URL برای این نوشته:
http://www.blog.nabbasi.com/1386/02/02/%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85-%d8%af%d9%86%db%8c%d8%a7/trackback/

ارسال دیدگاه